वारंवार प्रेम न मिळाल्याची तक्रार आणि मागणी करणे हा स्वतःचा स्वतःच केलेला सर्वात मोठा अपमान आहे.
प्रेम ही एक नाजूक आणि सुंदर भावना आहे जी आपल्याला आनंद, समाधान आणि सुरक्षितता देते. मात्र, जेव्हा आपल्याला अपेक्षित प्रेम मिळत नाही तेव्हा आपण अस्वस्थ होतो, दु:खी होतो आणि वारंवार प्रेमाची तक्रार किंवा मागणी करू लागतो. हे करण्याने आपल्याला जणू स्वतःचा अपमानच होत असतो. प्रेम न मिळाल्याची तक्रार आणि मागणी करणं हा स्वतःचा स्वतःच केलेला सर्वात मोठा अपमान आहे, असं का मानलं जातं हे जाणून घेऊ.
स्वतःचा सन्मान आणि आत्ममूल्य
प्रेमाची तक्रार करणं हे आपल्या स्वतःच्या आत्ममूल्याला कमी करण्यासारखं आहे. प्रत्येक व्यक्तीला स्वतःचा सन्मान आणि आत्ममूल्य असावं लागतं. आपल्याला जेव्हा प्रेमाची तक्रार करावी लागते, तेव्हा आपण आपल्या सन्मानाला धक्का देतो. आत्ममूल्य आणि आत्मसन्मान हे प्रत्येक व्यक्तीचं महत्त्वाचं गुणधर्म आहे, ज्यामुळे आपलं व्यक्तिमत्व उंचावतं.
प्रेम हा स्वेच्छेचा विषय
प्रेम हे स्वेच्छेचा विषय आहे. कोणावर प्रेम करावं हे प्रत्येक व्यक्तीच्या मनावर अवलंबून असतं. प्रेमात कोणावरही जबरदस्ती केली जाऊ शकत नाही. जर कोणी आपल्यावर प्रेम करत नसेल, तर त्या व्यक्तीकडून वारंवार प्रेमाची तक्रार करणं किंवा मागणी करणं हे त्याच्या स्वेच्छेच्या विरोधात आहे.
आत्मनिर्भरता
प्रेमाची तक्रार करणं किंवा मागणी करणं म्हणजे आपण दुसऱ्यांवर अवलंबून असल्याचं सूचित करतो. आत्मनिर्भरता ही प्रत्येक व्यक्तीची गरज आहे. आपल्याला स्वतःचं प्रेम, सन्मान, आणि आनंद शोधायला शिकावं लागतं. दुसऱ्यांकडून प्रेम मिळण्याची अपेक्षा करत राहणं हे आपल्याला आत्मनिर्भरतेपासून दूर नेतं.
मानसिक स्वास्थ्य
प्रेमाची तक्रार करणं हे आपल्या मानसिक स्वास्थ्यावरही विपरीत परिणाम करतं. आपण निरंतर अस्वस्थ, दुःखी, आणि तणावग्रस्त राहतो. मानसिक स्वास्थ्यासाठी आपल्याला स्वःताचा आदर करणं, आत्ममूल्याचं महत्त्व जाणणं, आणि प्रेमाची अपेक्षा सोडणं हे गरजेचं आहे.
सकारात्मक दृष्टिकोन
प्रेम मिळत नसल्याची तक्रार करणं हे नकारात्मक दृष्टिकोनाचं प्रतीक आहे. जीवनात सकारात्मकता आवश्यक आहे. प्रेमाची अपेक्षा सोडून, स्वतःच्या गुणांचा विकास करणं, स्वःताला अधिक चांगलं बनवणं, आणि आपल्या आवडीनिवडींवर लक्ष केंद्रित करणं हे अधिक सकारात्मक दृष्टिकोनाचं लक्षण आहे.
प्रेमाचं खरं स्वरूप
प्रेमाचं खरं स्वरूप हे विनामूल्य, निर्बंधमुक्त असतं. ते मागणीने मिळत नाही. जेव्हा प्रेम मनापासून आणि स्वाभाविकपणे मिळतं तेव्हाच त्याचा खरा आनंद आणि समाधान मिळतं. प्रेमाची तक्रार करणं किंवा मागणी करणं हे प्रेमाच्या खर्या स्वरूपाला नाकारतं.
वारंवार प्रेम न मिळाल्याची तक्रार आणि मागणी करणे हा स्वतःचा स्वतःच केलेला सर्वात मोठा अपमान आहे. आपल्या आत्ममूल्याला कमी करू नका, आत्मनिर्भर बना, आणि मानसिक स्वास्थ्य जपा. जीवनात सकारात्मक दृष्टिकोन ठेवा, प्रेमाच्या अपेक्षांपासून मुक्त व्हा, आणि स्वतःचं जीवन अधिक समृद्ध करा. प्रेम हे स्वाभाविक आणि मनापासून असावं लागतं, आणि ते मागणं किंवा तक्रार करून मिळत नाही. त्यामुळे स्वतःचा सन्मान राखा आणि जीवनाचा आनंद घ्या.
गोळ्या घेण्यापेक्षा मानसिक समस्येतून बाहेर पडण्यासाठी ‘आपलं मानसशास्त्र’ ची मदत घ्या.
👉🏽 क्लिक करा 👈🏽
“आयुष्य खूप सुंदर आहे, आणखीन सुंदर बनवूया”
–
खूप छान लेख. अंजन घालणारा. अलबर्ट एलीस म्हणायचेच कि आपण कोणातरी शिवाय जगु शकणार नाही असे वाटणे म्हणजे स्वतःला कस्पटासमान लेखने. याचा वैयक्तिक फायदा मला होईलच पण मी आजपर्यंत जो प्रेमाविषयी विचार करत होते तो बरोबर असल्याची खात्री झाली. मी वेळ मिळेल तसें वाचन करत आपले लेख वाचत असते. खूप छान असतात.प्रेरणादायी तर असतातच त्याच बरोबर वास्तवता समजते.
आपले मार्गदर्शन असेच लाभावे. आपल्यला भरभरून सदिच्छा
स्मिता सम्यक
अगदी खरंय,आता विचारसरणी च बदलायला हवी.प्रत्येक गोष्टीचा return मिळेलच असे नाही.,
पण म्हातारपणात ते जमत नाही आणि त्रास करून घेतला जातोय